Bijbel in Gewone Taal (BGT)
35

Josia viert het Paasfeest

Het Paasfeest wordt voorbereid

351Koning Josia vierde in Jeruzalem het Paasfeest ter ere van de Heer. Op de veertiende dag van de eerste maand werden de offerdieren voor het feest geslacht. 2Josia zorgde ervoor dat alle priesters precies wisten wat hun taak in de tempel was. Hij zei dat ze die taak zo goed mogelijk moesten uitvoeren.

3De Levieten hadden de taak om de wetten en regels van de Heer aan alle Israëlieten te leren. En zij waren ook voorbereid om de Heer te dienen.

Josia zei tegen hen: ‘Voortaan hoeven jullie de heilige kist niet meer te dragen. Jullie mogen de kist neerzetten in de tempel die koning Salomo, de zoon van David, gebouwd heeft. Vanaf nu kunnen jullie je helemaal bezighouden met het dienen van de Heer, jullie God, en zijn volk Israël.

4-5Bereid je nu voor zoals koning David van Israël en zijn zoon, koning Salomo, het gezegd hebben. Jullie moeten per familie en per groep bij elkaar gaan staan in de tempel. 6Ieder van jullie moet dan voor zijn eigen familie het offerdier voor het Paasfeest slachten.

Bereid je nu voor op jullie heilige taak, en maak het paasoffer klaar voor jullie familieleden. Doe dat precies volgens de wet die de Heer aan Mozes gegeven heeft.’

De dieren voor het paasoffer

7Koning Josia gaf 30.000 lammetjes en geitjes, en drieduizend koeien aan het volk, voor het paasoffer. Het waren allemaal dieren van Josia zelf.

8Ook de hoge ambtenaren van de koning gaven veel dieren voor het paasoffer. Zo waren er genoeg dieren voor het volk, en voor de priesters en de Levieten.

De priesters kregen 2600 lammetjes en geitjes voor het paasoffer, en ook driehonderd koeien. Die dieren kregen ze van Chilkia, Zecharja en Jechiël, die de leiding hadden in de tempel.

9De andere Levieten kregen vijfduizend lammetjes en geitjes, en vijfhonderd koeien. Die kregen ze van de leiders van de Levieten: de broers Konanjahu, Semaja en Netanel, en verder Chasabja, Jeïël en Jozabad.

De offerdieren worden geslacht

10Toen was alles voorbereid. De priesters stonden op hun vaste plaats in de tempel. De Levieten stonden per groep bij elkaar, zoals de koning gezegd had. 11Toen werden de offerdieren geslacht. De priesters goten het bloed van de dieren langs de zijkanten van het altaar.

De Levieten trokken de huid van de lammetjes en geitjes eraf. 12Daarna verwijderden ze de delen die als offer verbrand moesten worden. Die deelden ze uit aan de mensen, om ze aan de Heer te offeren. Zo moest het volgens de wet van Mozes. De koeien werden op dezelfde manier geslacht en verdeeld.

13Het vlees van de offerdieren voor het Paasfeest werd geroosterd boven het vuur. Dat was de regel. Het vlees voor de andere offers werd in potten en pannen klaargemaakt, en meteen aan de mensen uitgedeeld.

De paasmaaltijd

14Daarna maakten de Levieten ook voor zichzelf en voor de priesters de paasmaaltijd klaar. De priesters, de nakomelingen van Aäron, waren namelijk de hele dag bezig met het verbranden van de offers. Zelfs ’s nachts gingen ze daarmee door.

15Ook voor de zangers maakten de Levieten de paasmaaltijd klaar. Want tijdens het Paasfeest moesten de zangers op hun plaats in de tempel blijven om te zingen. Dat hadden koning David en ook Asaf, Heman en Jedutun, de profeet van koning David, vroeger zo gezegd.

Ook de bewakers van de poorten konden op hun plaats blijven, want ook voor hen werd de paasmaaltijd klaargemaakt.

Het Paasfeest wordt weer gevierd

16Zo regelde koning Josia op die dag alles wat er ter ere van de Heer gedaan moest worden. Hij bereidde het Paasfeest voor. En hij zorgde ervoor dat er geofferd kon worden op het altaar van de Heer.

17Alle Israëlieten die naar Jeruzalem gekomen waren, vierden het Paasfeest. En daarna vierden ze zeven dagen lang het Feest van het Brood zonder Gist. 18Zo’n Paasfeest was niet meer gevierd sinds de tijd van de profeet Samuel. De vroegere koningen hadden het Paasfeest niet gevierd zoals koning Josia dat nu deed. Hij vierde het samen met de priesters en de Levieten, met alle mensen uit Juda, met iedereen die uit Israël gekomen was, en met de inwoners van Jeruzalem.

19Josia was achttien jaar koning toen het Paasfeest weer op die manier gevierd werd.

Farao Necho komt naar Juda

20Een tijd later ging farao Necho van Egypte met zijn leger naar de plaats Karkemis, bij de rivier de Eufraat. Hij wilde oorlog gaan voeren tegen de Babyloniërs.

Koning Josia ging met zijn leger Necho tegemoet om hem tegen te houden. 21Toen stuurde Necho dienaren naar Josia met de volgende boodschap: ‘Koning van Juda, wat wilt u van mij? Ik kom geen oorlog voeren tegen u, maar tegen mijn vijand, de koning van Babylonië! God heeft gezegd dat ik moet opschieten. Hij zal mij helpen. Probeer me dus niet tegen te houden, want dan zal God u vernietigen!’

22Josia luisterde niet naar koning Necho, maar hij maakte zich klaar voor de strijd. Ook al had Necho hem namens God gewaarschuwd! Josia deed andere kleren aan, om niet herkend te worden. Daarna viel hij het leger van Necho aan in het dal bij de stad Megiddo.

De dood van Josia

23Toen schoten Egyptische soldaten met pijl en boog op koning Josia, en ze raakten hem. Josia zei tegen zijn dienaren: ‘Haal me hier weg, ik ben zwaargewond!’ 24De dienaren haalden hem van zijn strijdwagen, en legden hem in zijn andere wagen. Toen brachten ze hem naar Jeruzalem. Daar stierf hij.

Josia werd begraven bij zijn voorouders. Iedereen in Juda en Jeruzalem rouwde om zijn dood.

25De profeet Jeremia schreef een klaaglied over de dood van Josia. Nog steeds is het in Israël de gewoonte om klaagliederen te zingen over Josia. Die liederen staan in een boek met klaagliederen.

26-27Alle andere verhalen over Josia staan opgeschreven in de boeken over de koningen van Israël en Juda. Daarin staat hoe gehoorzaam Josia was aan de wet van de Heer. Er staan ook andere verhalen in over koning Josia.

36

361Het volk van Juda koos Joachaz, de zoon van Josia, uit om zijn vader op te volgen. Ze maakten hem koning in Jeruzalem.

Koning Joachaz van Juda

Joachaz wordt koning van Juda

2Joachaz werd koning toen hij 23 jaar oud was. Hij regeerde drie maanden vanuit Jeruzalem.

Necho neemt Joachaz gevangen

3-4Na die drie maanden wilde Necho, de farao van Egypte, niet meer dat Joachaz koning was in Jeruzalem. Hij nam Joachaz gevangen, en bracht hem naar Egypte. Toen koos Necho Eljakim, de broer van Joachaz, om als koning over Juda en Jeruzalem te regeren. Eljakim kreeg een nieuwe naam: Jojakim.

Het volk van Juda moest 3000 kilo zilver en 30 kilo goud aan de farao betalen als belasting.

Koning Jojakim van Juda

Jojakim wordt koning van Juda

5Jojakim werd koning toen hij 25 jaar oud was. Hij regeerde elf jaar vanuit Jeruzalem.

Jojakim is een slechte koning

Jojakim deed dingen die de Heer, zijn God, slecht vond.

Nebukadnessar neemt Jojakim gevangen

6In de tijd dat Jojakim koning van Juda was, viel koning Nebukadnessar van Babylonië het land aan. Hij liet Jojakim gevangennemen, en hij liet hem vastbinden met twee bronzen kettingen. Daarna liet hij hem naar de stad Babel brengen. 7Ook liet hij een deel van de schatten uit de tempel halen, en naar zijn eigen paleis in Babel brengen.

8Alle andere verhalen over Jojakim staan opgeschreven in de boeken over de koningen van Israël en Juda. Daarin staan alle verhalen over de afschuwelijke dingen die hij gedaan heeft. Jojakim werd opgevolgd door zijn zoon Jojachin.

Koning Jojachin van Juda

Jojachin wordt koning van Juda

9Jojachin werd koning toen hij acht jaar oud was. Hij regeerde drie maanden en tien dagen vanuit Jeruzalem.

Jojachin is een slechte koning

Jojachin deed dingen die de Heer slecht vond.

Nebukadnessar neemt Jojachin gevangen

10Toen het voorjaar werd, liet Nebukadnessar Jojachin gevangennemen en naar de stad Babel brengen. Ook liet hij schatten uit de tempel van de Heer naar Babel brengen. Toen koos Nebukadnessar de broer van Jojachin, Sedekia, om als koning over Juda en Jeruzalem te regeren.

Koning Sedekia van Juda

Sedekia wordt koning van Juda

11Sedekia werd koning toen hij 21 jaar oud was. Hij regeerde elf jaar vanuit Jeruzalem.

Sedekia is een slechte koning

12Sedekia deed dingen die de Heer, zijn God, slecht vond. Hij wilde niet luisteren naar de profeet Jeremia, die hem namens de Heer waarschuwde. 13Verder kwam hij in opstand tegen koning Nebukadnessar van Babylonië. Ook al had hij aan die koning plechtig beloofd om hem trouw te zijn.

Sedekia was dus eigenwijs. Hij weigerde om weer trouw te worden aan de Heer, de God van Israël.

14Ook het volk en alle leiders van de priesters waren ontrouw. Ze deden veel dingen die de Heer slecht vond. Ze deden net zulke slechte dingen als de andere volken. Ook maakten ze de heilige tempel van de Heer in Jeruzalem onrein.

De Heer waarschuwt het volk

15De Heer wilde niet dat het slecht zou gaan met zijn volk en met zijn tempel. Daarom stuurde hij steeds weer boodschappers om het volk te waarschuwen.

16Maar de mensen lachten die boodschappers uit. Ze luisterden niet naar de woorden van de God van hun voorouders, en maakten zijn profeten belachelijk.

De Heer straft het volk

Toen werd de Heer zo woedend op zijn volk, dat de mensen niet meer gered konden worden. 17De Heer zorgde ervoor dat koning Nebukadnessar van Babylonië het land aanviel. Nebukadnessar liet alle jonge mannen in de tempel doden. Maar ook alle vrouwen liet hij doden, en alle oude mensen. Hij had met niemand medelijden. Daar zorgde de Heer voor.

18Daarna liet Nebukadnessar alle grote en kleine voorwerpen en alle schatten uit de tempel van God weghalen. Verder liet hij alle kostbare voorwerpen uit het paleis van de koning van Juda halen, en uit de huizen van zijn hoge ambtenaren. De Babyloniërs namen alles mee naar Babel.

19Toen staken de Babyloniërs de tempel in brand, en ze verwoestten de muren van de stad. Ze staken ook alle paleizen in brand, zodat alle kostbare voorwerpen vernietigd werden.

Het volk wordt gevangengenomen

20De Babyloniërs namen alle mensen die nog in leven waren, als gevangenen mee naar Babel. Daar moesten zij als slaven voor de Babyloniërs werken. Ze bleven daar gevangen totdat de koning van Babylonië verslagen werd door de koning van Perzië.

De grond krijgt rust

21In de wet van de Heer staat dat de grond in Juda elke zeven jaar rust moet krijgen. Niemand mag er dan zaaien en oogsten. Maar al heel lang hadden de mensen zich niet aan die wet gehouden. Toen het volk in Babylonië gevangen zat, kreeg de grond van het land Juda eindelijk rust. Na zeventig jaar rust waren de fouten van het volk weer goedgemaakt.

Zo gebeurde er wat de profeet Jeremia namens de Heer gezegd had.

Het volk moet de tempel weer opbouwen

22Toen Cyrus koning van Perzië geworden was, gebeurde er wat de profeet Jeremia al gezegd had: de Heer zorgde ervoor dat Cyrus een belangrijk besluit nam. Cyrus schreef het besluit op, en liet de tekst in het hele land voorlezen. De tekst was:

23‘Dit is een boodschap van Cyrus, de koning van Perzië. De Heer, de God van de hemel, heeft alle koninkrijken op aarde aan mij gegeven. En hij heeft tegen mij gezegd dat ik voor hem een tempel moet laten bouwen in Jeruzalem, in Juda. Daarom moeten alle mensen die bij de Heer horen, naar Jeruzalem teruggaan. Hun God zal hen daarbij helpen.’