Bijbel in Gewone Taal (BGT)
137

Psalm 137

Jeruzalem, ik vergeet je nooit

1371We woonden bij de rivieren van Babel

en we huilden,

want we dachten aan Jeruzalem.

2We maakten geen muziek meer,

we hingen onze harpen aan een boom.

3Maar van onze vijanden moesten we vrolijk zijn.

Ze zeiden: ‘Zing voor ons over Jeruzalem,

zing een vrolijk lied.’

4Maar dat konden we niet,

zingen over de Heer in het land van de vijand.

5Jeruzalem, nooit zal ik jou vergeten.

Liever maak ik nooit meer muziek,

6liever zwijg ik voor altijd

dan dat ik jou vergeet.

Jij bent het liefste wat ik heb.

De vijanden worden gestraft

7Heer, straf de vijanden uit Edom.

Want toen Jeruzalem werd verwoest,

riepen ze: ‘Weg met die stad, breek alles maar af!’

8Babel, ook jij zult verwoest worden.

Gelukkig zijn de mensen die jou straffen,

die met jou doen wat jij met ons hebt gedaan.

9Gelukkig zijn de mensen die jouw inwoners grijpen

en ze allemaal vernietigen.