Nederlands-Vlaams Bijbelgenootschap

Extra informatie

Filter op categorie

Wat betekent ‘amen’?

Amen is een Hebreeuws woord met de betekenis van ‘zeker’, ‘werkelijk’, en is afkomstig van het werkwoord ʾaman, dat ‘waar zijn’, ‘betrouwbaar zijn’ betekent. Amen wordt in de Bijbel gebruikt als een uitroep: na een gebed, eed of lofprijzing zeggen de toehoorders hardop ‘amen’ om te bevestigen dat ze ermee instemmen.

U ziet het aan de grote letters

Uit: Rieuwerd Buitenwerf, Klare taal. Een eigentijdse inleiding op het lezen van de Bijbel, Heerenveen 2007.

De mens, het aardse en de Geest

Volgens Paulus beweegt de mens zich in een krachtenveld tussen de oude, aardse orde, die is aangetast door de zonde, en de nieuwe orde van de Geest. Voor de negatieve pool in dit krachtenveld gebruikt hij het woord sarx, dat in oudere Bijbelvertalingen werd weergegeven met ‘vlees’. De revisie van de Nieuwe Bijbelvertaling leidt tot een meer consistente vertaling van dit begrip.

Galatië in de Bijbel

Galatië was de naam van een gebied in het noorden van het midden van Klein-Azië (het huidige Turkije). Galatië is vernoemd naar het Keltische volk (de Galaten) dat er in de derde eeuw voor Christus ging wonen en er in de tijd van Paulus nog steeds woonde. In de tijd van het Nieuwe Testament is Galatië ook de naam van een Romeinse provincie die bijna het hele midden van Klein-Azië beslaat.
Gebieden in de provincie Galatië die voorkomen in het Nieuwe Testament zijn: Pamfylië, Pisidië, Lykaonië en delen van Frygië en Pontus. Steden in de provincie Galatië die in het Nieuwe Testament worden genoemd, zijn: Derbe, Lystra, Ikonium, Antiochië in Pisidië, Perge en Attalia.