Nieuwe Bijbelvertaling (NBV)
78

781

78:1-72
Neh. 9:9-37
Ps. 105:1-45
106:1-48
78:1
Deut. 32:1
Een kunstig lied van Asaf.

Luister, mijn volk, naar wat ik leer,

hoor de woorden uit mijn mond.

2

78:2
Mat. 13:35
Ik open mijn mond voor een wijze les,

spreek uit wat sinds lang verborgen is.

3

78:3-5
Deut. 4:9
78:3
Ex. 10:2
13:14
Job 8:8
15:18
Ps. 44:2
Wij hebben het gehoord, wij weten het,

onze ouders hebben het ons verteld.

4

78:4
Ps. 145:4
Wij willen het onze kinderen niet onthouden,

wij zullen aan het komend geslacht vertellen

van de roemrijke, krachtige daden van de HEER,

van de wonderen die hij heeft gedaan.

5

78:5
Deut. 6:7
Ps. 147:19
Hij stelde een richtlijn vast voor Jakob

en kondigde in Israël een wet af.

Onze voorouders gaf hij de opdracht

die aan hun kinderen te leren.

6

78:6
Ps. 22:31
Zo zou het volgende geslacht ervan weten,

en zij die nog geboren moesten worden,

zouden het weer aan hun kinderen vertellen.

7Dan zouden zij op God vertrouwen,

Gods grote daden niet vergeten

en zich richten naar zijn geboden.

8

78:8
Deut. 31:27
32:5
Dan zouden zij niet worden als hun voorouders,

een onwillig en opstandig geslacht,

onstandvastig van hart en geest,

een geslacht dat God ontrouw was.

9De mannen van Efraïm,

bewapend met pijl en boog,

trokken zich terug op de dag van de strijd.

10Zij hielden zich niet aan het verbond met God

en weigerden te leven naar zijn wet.

11Zij vergaten zijn grote daden,

de wonderen die hij had getoond.

12In het land Egypte, in de vlakte van Soan

zagen hun voorouders hoe hij een wonder verrichtte:

13

78:13
Ex. 14:21-22
15:8
hij spleet de zee en voerde hen erdoor,

als een dam hield hij het water tegen.

14

78:14
Ex. 13:21-22
Ps. 105:39
Hij leidde hen met een wolk overdag,

in de nacht met een lichtend vuur.

15

78:15-16
Ex. 17:1-7
Num. 20:2-13
Ps. 105:41
114:8
Jes. 48:21
Hij spleet de rotsen in de woestijn

en leste hun dorst met een watervloed,

16uit de steen ontsprongen beken,

het water stroomde als rivieren.

17

78:17
Ezech. 20:13
Maar zij bleven tegen hem zondigen,

de Allerhoogste tergen in de woestenij.

18

78:18
Ex. 16:2-36
Met opzet daagden zij God uit

en riepen om eten zo veel als ze wilden.

19Zij beledigden God

en zeiden: ‘Zou God in staat zijn

een tafel te dekken in de woestijn?

20Toen hij op de rots sloeg,

vloeide er water,

stroomden er beken –

maar zou hij zijn volk ook

brood en vlees kunnen geven?’

21

78:21
Num. 11:1
Deut. 32:22
Toen de HEER dat hoorde, ontstak hij in woede,

een vuur laaide op tegen Jakob,

tegen Israël ontbrandde zijn toorn.

22Want zij hadden God niet geloofd,

niet vertrouwd op zijn hulp.

23

78:23-24
2 Kon. 7:2
Mal. 3:10
Hij gaf een bevel aan de hoge wolken

en de deuren van de hemel gingen open,

24

78:24
Ex. 16:14-15,31-34
Joh. 6:31
manna om te eten regende op hen neer.

Hij schonk hun het koren van de hemel,

25

78:25
Deut. 8:3
Ps. 105:40
Wijsh. 16:20
1 Kor. 10:3
zij aten het brood van de engelen,

hij stuurde voedsel dat hen verzadigde.

26Hij liet uit de hemel de oostenwind los,

de zuidenwind wakkerde hij aan,

27en vlees regende als stof op hen neer,

vogels zo talrijk als zandkorrels aan de zee,

28hij liet ze vallen midden in zijn kamp,

in een kring om zijn tabernakel.

29

78:29
Hos. 13:6
Zij aten en werden meer dan verzadigd,

hij gaf hun zo veel ze begeerden.

30Maar nauwelijks was hun honger gestild,

hun mond was nog vol eten,

31

78:31
Num. 11:31-35
of tegen hen ontbrandde Gods toorn,

hij sloeg de vraatzuchtigen dood

en bracht de sterksten van Israël om.

32Toch bleven zij zondigen,

op zijn wonderen vertrouwden zij niet.

33En hun dagen eindigden in leegte,

hun jaren liepen uit op een verschrikking.

34

78:34-35
Num. 21:7
Deut. 32:15
Jes. 26:16
Hos. 5:15
Zodra er doden vielen, zochten zij God,

zij kwamen tot inkeer en verlangden naar hem,

35dachten eraan dat God hun rots was,

God, de Allerhoogste, hun bevrijder.

36Maar zij bedrogen hem met hun mond,

met hun tong logen zij hem voor,

37

78:37
Jes. 29:13
hun hart was niet aan hem gehecht,

zij waren zijn verbond niet trouw.

38

78:38
Ex. 32:14
Num. 14:20
Ps. 85:4
Jes. 48:9
Ezech. 20:21-22
Hos. 11:8-9
Uit erbarmen bedekte hij hun zonde,

hij wilde geen dood en verderf,

dikwijls bedwong hij zijn toorn

en joeg hij het vuur van zijn woede niet aan.

39Dan dacht hij: Ze zijn maar vlees,

adem die gaat en niet terugkeert.

40

78:40
Deut. 9:22
Hoe vaak tergden zij God in de woestijn,

kwetsten zij hem in dat dorre land,

41hoe vaak keerden zij zich af en daagden zij hem uit,

krenkten zij de Heilige van Israël!

42Zij dachten niet aan zijn helpende hand,

aan de dag dat hij hen verloste van hun belager

43en in Egypte tekenen verrichtte,

wonderen in de vlakte van Soan.

44

78:44
Ex. 7:20
Hij veranderde hun rivieren in bloed,

uit geen waterstroom was meer te drinken.

45

78:45
Ex. 7:26-8:2
8:16-20
Hij stuurde de steekvlieg die hen opvrat,

en de kikvors die verderf bracht.

46

78:46
Ex. 10:12-15
Hij gaf hun gewas aan de sprinkhaan,

aan de kaalvreter hun oogst.

47

78:47
Ex. 9:22-25
Hij doodde hun wijnstokken met hagel,

hun vijgenbomen met ijzel.

48Hij gaf hun vee aan de hagel prijs,

hun kudden aan het vuur van de bliksem.

49Hij liet zijn woede op hen los,

toorn, razernij, verschrikking,

en zond hun rampen en onheil.

50Hij baande een weg voor zijn toorn,

hij behoedde hen niet voor de dood,

gaf hun leven prijs aan de pest.

51

78:51
Ex. 12:29
Ps. 105:36
136:10
Hij doodde in Egypte elke oudste zoon,

de eerstgeboren mannen in de tenten van Cham.

52

78:52
Ex. 13:17-18
Ps. 77:21
Maar zijn volk liet hij wegtrekken als een kudde,

hij voerde hen door de woestijn als schapen en geiten,

53

78:53
Ex. 14:26-28
hij leidde hen veilig, zij hadden niets te vrezen,

het water van de zee had hun vijanden bedekt.

54

78:54
Ex. 15:17
Hij bracht hen naar zijn heilig domein,

naar de berg, met eigen hand verworven,

55

78:55
Joz. 11:16-23
Ps. 44:3
hij joeg vreemde volken voor hen uit,

verdeelde hun land met het meetlint

en liet Israëls stammen wonen in hun tenten.

56

78:56
Recht. 2:11-15
Maar zij daagden God uit en tergden hem,

namen de Allerhoogste en zijn richtlijnen niet ernstig,

57ze werden afvallig en ontrouw zoals hun voorouders,

ze faalden als een bedrieglijke boog,

58

78:58
Deut. 32:16
griefden hem met hun offerdienst op de hoogten

en wekten met hun godenbeelden zijn afgunst.

59Toen God dit hoorde, werd hij verbolgen

en wierp hij Israël ver van zich af.

60

78:60
Joz. 18:1
Jer. 7:12
26:6
Hij gaf zijn woning in Silo op,

de tent waar hij woonde onder de mensen.

61

78:61
1 Sam. 4:11,22
Hij liet zijn volk gevangen wegvoeren,

leverde zijn sieraad uit aan de belager,

62

78:62
Jer. 12:7
gaf zijn sterke mannen prijs aan het zwaard.

Hij was verbolgen op zijn eigen bezit.

63

78:63
Deut. 32:22-25
Het vuur verslond zijn jonge mannen,

zijn jonge vrouwen werden niet bejubeld,

64zijn priesters kwamen om door het zwaard,

zijn weduwen vonden geen tranen meer.

65De Heer ontwaakte als uit een slaap,

als een strijder uit de roes van de wijn,

66hij joeg zijn belagers terug,

bedekte hen met eeuwige smaad.

67Hij verwierp de tent die bij Jozef stond,

de stam Efraïm koos hij niet,

68

78:68
Ps. 48:3
87:1-2
nee, de stam Juda koos hij,

de Sionsberg heeft hij lief.

69Hij bouwde zijn heiligdom, hoog als de hemel,

en zette het vast als de aarde, voor eeuwig.

70

78:70-71
1 Sam. 16:11-13
2 Sam. 7:8
Ps. 89:21
Ezech. 34:23
37:24
Zijn keuze viel op David, zijn dienaar,

hij riep hem weg bij de schapen,

71haalde hem achter de zogende ooien vandaan

en maakte hem herder van Jakob, zijn volk,

van Israël, zijn eigen bezit.

72Hij was een herder met een zuiver hart,

met vaste hand heeft hij hen geleid.

79

791

79:1
2 Kon. 25:8-10
2 Kron. 36:17-19
Een psalm van Asaf.

God, vreemde volken hebben uw land bezet,

uw heilige tempel geschonden

en Jeruzalem in puin veranderd.

2

79:2
Jer. 7:33
1 Mak. 7:17
De lijken van uw dienaren lieten zij liggen

als aas voor de vogels van de hemel,

het vlees van uw getrouwen als voedsel

voor de wilde dieren op aarde.

3

79:3
Jer. 14:16
Sef. 1:17
Hun bloed werd als water vergoten

rond Jeruzalem – en niemand die hen begroef.

4

79:4
Ps. 44:14
80:7
Sef. 2:8
Gehoond worden wij door onze naburen,

beschimpt en bespot door de volken rondom.

5

79:5
Ps. 74:1
89:47
Hoe lang nog, HEER! Bent u voor eeuwig verbolgen?

Hoe lang blijft uw woede branden?

6

79:6-7
Jer. 10:25
79:6
Ps. 14:4
Stort uw toorn uit over de volken die u niet kennen,

over de koninkrijken die uw naam niet aanroepen,

7want zij hebben Jakob verslonden

en zijn woonplaats verwoest.

8Reken ons de zonden van vroeger niet aan,

toon erbarmen en haast u, want onze ellende is groot,

9

79:9
Ex. 32:12
Ezech. 20:44
36:22
help ons, God, bevrijd ons, tot eer van uw roemrijke naam,

red ons en bedek onze zonden, omwille van uw naam.

10

79:10-11
Deut. 32:43
Ps. 102:21
Joël 4:21
79:10
Ps. 115:2
Joël 2:17
Waarom mogen de volken zeggen: ‘Waar is nu hun God?’

Laat de volken weten, laat ons het zien,

dat het bloed van uw dienaren wordt gewroken.

11Laat het zuchten van uw geknechte volk u bereiken,

machtig is uw arm: houd in leven wie ten dode zijn gedoemd.

12Straf de volken rondom ons zevenvoudig

voor de smaad die zij u hebben aangedaan, Heer!

13Wij zijn uw volk, de kudde die u hoedt,

wij zullen u prijzen tot in eeuwigheid,

van geslacht op geslacht verhalen van uw roem.

80

801Voor de koorleider. Op de wijs van De lelies. Een getuigenis. Van Asaf, een psalm.

2

80:2
Ex. 25:22
Jes. 40:11
Hoor ons, herder van Israël,

die Jozef leidt als een kudde.

U die troont op de cherubs, verschijn in luister

3aan Efraïm, Benjamin en Manasse.

Laat uw kracht ontwaken,

kom, en red ons.

4God, keer ons lot ten goede,

toon uw lichtend gelaat en wij zijn gered.

5HEER, God van de hemelse machten,

hoe lang nog blijft u vertoornd op uw biddende volk?

6

80:6
Ps. 42:4
U liet ons brood van tranen eten

en een stroom van tranen drinken.

7

80:7
Ps. 79:4
U hebt andere volken tegen ons opgezet,

onze vijanden drijven de spot met ons.

8God van de hemelse machten, keer ons lot ten goede,

toon uw lichtend gelaat en wij zijn gered.

9U hebt een wijnstok uitgegraven in Egypte,

en volken verdreven om hem te planten.

10U gaf hem een ruime plek,

hij schoot wortel en vulde het land.

11De bergen werden bedekt door zijn schaduw,

de machtige ceders door zijn twijgen,

12hij strekte zijn takken uit tot de zee,

tot aan de Grote Rivier zijn ranken.

13Waarom hebt u zijn omheining vernield?

Voorbijgangers plukken hem leeg,

14wilde zwijnen wroeten hem om,

velddieren vreten hem kaal.

15God van de hemelse machten, keer u tot ons,

kijk neer uit de hemel en zie,

bekommer u om deze wijnstok,

16de stek die uw hand heeft geplant,

het kind dat u zelf hebt grootgebracht.

17Hij is verbrand en weggehakt,

verkwijnd onder uw duistere blik.

18Leg uw hand op uw beschermeling,

het mensenkind dat u hebt grootgebracht.

19Dan zullen wij niet van u wijken.

Laat ons leven, en wij roepen uw naam:

20HEER, God van de hemelse machten, keer ons lot ten goede,

toon uw lichtend gelaat en wij zijn gered.

Door deze website verder te gebruiken ga je akkoord met plaatsing en gebruik van cookies door het NBG en derden conform onze privacyverklaring.[bericht verbergen]