Emoties

Wie de Psalmen leest, merkt op dat alle emoties benoemd worden. Vreugde, verdriet, boosheid, teleurstelling, verwachting … Zo ook in Psalm 42. De dichter smacht naar God en naar de tijden dat hij in een grote menigte naar de tempel liep. Nu lijkt hij de enige te zijn die nog op God vertrouwt. Toch weet de psalmist: blijf hopen op God, want er zullen andere tijden komen. Ooit zullen we God weer loven en prijzen in zijn huis. We mogen verder kijken dan de omstandigheden van vandaag, want God ziet ons en redt ons. Dat geeft vertrouwen (hoop!), moed en kracht.

In een grote menigte naar het huis van God gaan, naar de kerk, was dit jaar nauwelijks mogelijk. Herken je iets van de weemoed, de onrust en het verdriet van de psalmist in vers 5? Hoe ga je met deze emoties om?