Lied van overgave

Bijbeltekst(en)

Tijdens mijn discipelschapstraining in Perth (Australië) was er een avond gepland waarop iedereen de ruimte kreeg om zijn zonden te belijden. ‘Wat is het doel daarvan?’ hoor ik mijzelf nog hardop vragen. ‘Ik kan toch vanbinnen gewoon vergeving vragen aan God?’
En natuurlijk is dat ook zo. Toch veranderde er iets in mijn hart door de stap om mijn zonden hardop te uiten tegenover de groep en de leiders.

Het bracht mij tot overgave. Ik moest me overgeven aan schaamte, ik moest me overgeven aan het feit dat ik niet kon voldoen aan alle kaders die ik heel mijn leven had meegekregen. Ik moest me overgeven aan de liefde van God. Alles kwam naar boven: zonden die ik weggestopt had, leugens waarvan ik dacht dat God die wel vergeten was.

Dit verhaal in Lukas 7 schildert zo prachtig het probleem van de mens en het verlangen van God. Deze vrouw is zondig. En iedereen weet dat. Ze valt niet binnen de kaders, haar leven is niet zoals de wet het van haar verlangt.
Simon ziet al heel zijn leven uit naar de komst van de messias. Door te leven volgens de wet en anderen aan te sporen dat ook doen, hoopte hij misschien de komst van de messias te kunnen versnellen.
Maar op het moment dat de Messias in zijn huis voor hem aan tafel ligt, herkent hij Hem niet. Simon leidt een voorbeeldig leven. Maar hij mist de ontmoeting. Hij mist de genade omdat hij denkt dat de wet hem redt.

De vrouw stapt de woonkamer in met alle zonden die aan haar plakken. Misschien heeft ze eerder iets in de ogen van Jezus gezien, wat haar nu daadkrachtig genoeg maakt om deze ruimte vol veroordelende ogen binnen te stappen. Ze knielt, begint te huilen, maakt haar haren los, droogt Jezus’ voeten en kust ze. Ze masseert zijn voeten met het kostbaarste wat ze heeft. De veroordelende ogen van haar omgeving raken haar niet meer. Ze is bereid om al haar schaamte voorbij te gaan, om haar hele leven over te geven.

Ook wij kunnen soms denken als Simon. We zijn dan verblind door de kaders van onze eigen cultuur of traditie. We denken het te redden met een leven vol aanbidding-voor-de-buitenkant.
Maar zonder ontmoeting, zonder werkelijke overgave – wat is het dan waard?

Het roekeloze en buitensporige gedrag van deze vrouw is een lied van overgave voor Jezus.

Ik geloof dat God van ons verlangt dat onze liefde voor Hem verder gaat dan onze cultuur of traditie. Dat onze liefde verder gaat dan onze schaamte of wat anderen van ons denken.

De mens die zich overgeeft, ziet de liefdevolle God die alles voor hem over had.