Samen tafelen

Bijbeltekst(en)

Door René de Reuver

Samen eten kan het leven maken of breken. We kennen de verhalen van familiediners die uitlopen op een familiedrama. Gelukkig gebeurt ook het omgekeerde. Een maaltijd waar je geniet van eten en drinken en van elkaars verhalen en aanwezigheid.

Vorig jaar heeft de synode van de Protestantse Kerk een nieuw visiedocument aangenomen. Het eerste wat hierin van de kerk wordt gezegd is dat het een gemeenschap is van Woord en tafel. Een plek dus waar je samen eet, drinkt en waar goede woorden klinken. Het bijbelgedeelte dat hierbij gekozen is, vertelt het verhaal over die twee mannen die op de eerste paasdag ‘s avonds teleurgesteld naar huis lopen. Halverwege voegt zich zomaar een vreemdeling bij hen. Ze raken aan de praat. Begrijpen doen ze elkaar nauwelijks. Toch raken de twee mannen op weg naar Emmaüs geboeid door hun gast. Thuis aangekomen nodigen ze hem uit om mee te eten, en omdat het al laat geworden is ook bij hen te overnachten.

Het gesprek onderweg was boeiend. Tijdens de maaltijd breekt de hemel open. Precies op het moment dat de gast God dankt, het brood neemt, breekt en deelt. De schellen vallen van de mannen hun ogen. Zo zit het dus met Jezus! Door deze maaltijd krijgt hun leven weer vaart en vreugde.

Wat kan een woord dat je verrast en brood dat voor je gebroken en met je gedeeld wordt niet uitwerken. Het kan je zomaar iets laten proeven van het goede leven. Het kan je, terwijl je zit te tafelen, zomaar overkomen dat je iets ervaart van het mysterie van het avondmaal – van genadegaven van God die je ontvangt in brood dat voor je gebroken wordt en wijn die voor je ‘vergoten’ wordt en in woorden die je nieuw perspectief geven.

In die onbekende gast aan tafel die de gastheer blijkt te zijn, herkennen de twee mannen uit Emmaüs Jezus, de Opgestane. Dat moeten ze delen met hun collega’s!

Wat maakt het leven goed? Een gemeenschap van Woord en tafel!

Lees of beluister Lied 388, Voor ieder van ons een plaats aan de tafel.

Wat raakt je in dit lied?